Voor Nils en Jelle-Yde-Yde kwam alles samen in hun nieuwe rol als manager in opleiding bij Careander. Ze combineren een opleiding aan de HAN met leidinggeven in de praktijk. Ze vertellen over hun keuze, hun drijfveren en wat ze tot nu toe hebben geleerd.

Van persoonlijk begeleider naar manager in opleiding

Voor Nils voelde de stap naar deze functie als een logisch vervolg in zijn loopbaan. “Ik was bezig met mijn persoonlijke ontwikkeling en merkte dat ik het zakelijke aspect interessant vond naast het zijn van persoonlijk begeleider. Tegelijk wilde ik de zorg niet achter me laten. Toen ik de vacature zag, wist ik meteen: dit past bij mij. Tijdens het selectieproces kreeg ik een goed gevoel: ik kon verder groeien én in de zorg blijven.”

Ook Jelle-Yde herkent dat gevoel. Hij werkte twee jaar als persoonlijk begeleider en volgde ondertussen de opleiding Manager in de zorg naast zijn werk. “Na anderhalf jaar kwam het punt in mijn studie dat ik op zoek moest naar een plek waar ik de theorie in de praktijk kan brengen. Deze vacature kwam op het juiste moment. Ik wilde mijn kennis uit de opleiding direct kunnen toepassen in de praktijk. Dat is precies wat hier kan.”

Werken met het hart

De zorg hoort bij Nils en Jelle-Yde geven ze beide aan. Nils vertelt: “Ik vind het mooi om samen met iemand het beste uit het leven te halen. Mensen met een beperking hebben daar hulp bij nodig. Daarin wil ik hen faciliteren en vooral plezier maken. Humor is belangrijk, dat schept verbinding. Van daaruit kun je samen iets bereiken.”

Ook voor Jelle-Yde was de stap naar de zorg destijds een bewuste keuze. “Ik heb ooit een jaar als tegelzetter gewerkt, een mooi vak, maar ik miste het contact met mensen. In de zorg vond ik wat ik zocht: iets kunnen betekenen voor een ander. Je bouwt elke dag samen aan iets, dat vond ik waardevol. Eerst bouwde ik op een persoonlijk level, samen met de cliënt. Nu bouw ik op een organisatieniveau, waar de leefwereld van de cliënten en werknemers centraal staat.”

De zorg missen ze soms ook een beetje

Hoewel ze nu in een leidinggevende rol zitten, blijft de zorg trekken. Jelle-Yde vertelt: “Als begeleider kreeg ik direct iets terug van cliënten: een glimlach bijvoorbeeld. In deze functie is dat anders. Je bent vooral bezig om de medewerkers te ondersteunen. Daarom doe ik nu vrijwilligerswerk, zodat ik het contact met de doelgroep houd.”

Nils herkent dat gevoel. “Je kijkt nu meer van een afstand. Tegelijk doe ik alles wat ik doe om het werk voor de teams én voor de cliënten beter te maken. Dat geeft ook voldoening.”

Leidinggeven in de praktijk

De combinatie van leren en leidinggeven vraagt veel schakelen. “Je ontmoet elke dag andere mensen, van medewerkers op locatie tot ondersteunende diensten,” vertelt Jelle-Yde. “Je leert snel prioriteiten stellen: wat moet ik weten, wat kan ik loslaten? Alles draagt bij aan het geheel.”

Nils vult aan: “Je komt in een wereld die nieuw is. Ik heb opnieuw moeten leren kijken. Je gaat van een overleg over de  begroting naar een overleg over voeding en dan weer naar de organisatie van roosters. Je hoeft niet alles te weten, maar je moet wel de juiste vragen stellen en de juiste mensen erbij betrekken. Dat leer ik elke dag.”

Samen groeien

Hoewel ze op verschillende locaties werken, trekken Nils en Jelle-Yde ook met elkaar op. “We hebben samen intervisie,” vertelt Jelle-Yde. “Onder begeleiding van een coach bespreken we casussen uit de praktijk. Dat helpt om verder te komen.” Nils: “We leren van elkaar en hoe we soms allebei anders naar een casus kijken. We vinden elkaar dan weer in het gezamenlijke doel: het grote geheel overzien en dit vertalen naar de werkvloer.”

De zorg van morgen

Beiden merken dat de zorg verandert. “Er is minder personeel en minder geld,” zeggen Nils en Jelle-Yde. “Dat vraagt om slimme keuzes, meer samenwerking en het gebruik van zorgtechnologie. We moeten veranderen om de zorg toekomstbestendig te houden. In gesprek gaan over wat wel kan, helpt om begrip te creëren. Door open te zijn, kun je samen de juiste keuzes maken.”