Woorden verdwijnen snel. Door te tekenen en te visualiseren blijft informatie letterlijk zichtbaar. Dat maakt het makkelijker om situaties te begrijpen, keuzes te maken en spanning te verminderen. In de praktijk blijkt deze aanpak niet alleen helpend voor cliënten, maar ook voor begeleiders: het gesprek vertraagt, verdiept en wordt concreter. Dat effect is duidelijk terug te zien in het succesverhaal van Evelien en haar begeleider Thomas.

Twijfel als startpunt

Evelien vindt het moeilijk om keuzes te maken en om te vertellen wat er in haar omgaat. Vooral sociale situaties met onbekende mensen leveren spanning op. Toen er een feestje werd georganiseerd door een medebewoonster, begon het twijfelen. Gaan of niet gaan? Evelien kende niet iedereen en was bang dat mensen bijvoorbeeld vragen zouden stellen waar ze het antwoord niet op wist. Ze wilde wel, maar ook weer niet. Die heen-en-weer-beweging herkende Thomas meteen. Hij ziet het aan Evelien wanneer ze twijfelt en vraagt haar dan: “Waarom wil je wel of niet gaan?”

Van woorden naar beelden

Thomas had kort daarvoor zijn training Geef me de 5 gevolgd en besloot het deze keer anders aan te pakken. In plaats van alleen te praten, begon hij te tekenen. Op papier zette hij wie er zouden zijn, waar het feestje was, hoe laat het begon en hoe laat het zou eindigen. Simpel: namen, een huisje met café in het centrum en de tijd van 15.00 tot 18.00 uur. Voor Thomas voelde het alsof hij hetzelfde vertelde als anders, maar voor Evelien maakte het een wereld van verschil. “Het is heel duidelijk,” zei ze. Door het te zien in plaats van alleen te horen, kreeg ze overzicht.

Spanning bespreekbaar maken

Toen vroeg Thomas verder: “Wat vind je nog meer spannend?” Evelien benoemde haar angst voor vragen, aanrakingen en onbekende mensen. Ook dat werd uitgetekend en vertaald naar een concreet stappenplan: Evelien hoefde alleen Tonia een hand te geven en kon daarna bij de begeleiding en bekende bewoners blijven staan. Er werd afgesproken dat ze anderhalf uur zou gaan en om half vijf weer naar huis zou gaan.

Met dat plan op zak ging Evelien naar het feestje. “Het was spannend, maar ook gezellig.” Ze bleef zelfs langer dan afgesproken. “Dus ik heb het heel leuk gehad,” vertelde ze trots.

Tekenen als vast hulpmiddel

Het succes bleef niet bij dit ene moment. Thomas merkte dat tekenen Evelien hielp om minder te blijven twijfelen. Daarom nam hij het op in haar zorgplan: tekenen ondersteunt haar begrip en besluitvorming. Samen kochten ze een eigen schrift waarin ze voortaan situaties uittekenen. Evelien vindt het prettig om oude tekeningen weg te gooien; nieuwe informatie krijgt zo steeds een frisse plek.

Er zijn nu vaste contactmomenten op maandag, woensdag en vrijdag. Op die momenten is er ruimte om vragen, keuzes of spanningen te bespreken en uit te tekenen – of het nu gaat om werk, een wintermarkt of sociale afspraken. Evelien ervaart rust: “Met tekenen heb ik minder vragen in mijn hoofd.” Het tempo ligt lager dan bij praten, en dat geeft haar tijd om na te denken en alles te overzien.

Kleine moeite, groot effect

Voor Thomas is het tekenen een kleine moeite. “Ik teken heel simpel,” zegt hij. “Wie en waar is vaak al genoeg.” Toch is het effect groot. Evelien voelt zich begrepen, durft keuzes te maken en mist minder gezellige momenten. Zelf vat ze het mooi samen: “Ik ben blij dat we zo het gesprek kunnen voeren. Ik zou het andere mensen aanraden.”