Toen hij later muziektherapie tegenkwam in het werkveld, viel alles op zijn plek: dit was precies wat hij wilde doen. Hij deed auditie, werd toegelaten en ontdekte zijn eigen stijl binnen muziektherapie. Zo groeide zijn liefde voor muziek uit tot een beroep waarin hij elke dag het verschil kan maken.

Contact maken zonder woorden

Voor muziektherapeut Tony begint iedere sessie op dezelfde manier: open en zonder oordeel. Als een kind binnenkomt, laat hij het eerst rondkijken en ontdekken. De één tikt voorzichtig op een trommel, een ander strijkt met de vingers over gitaarsnaren of drukt op toetsen van het keyboard.

Hij vertelt over een jongetje dat veel onrustig was. “Hij ging heen en weer over de snaren van de gitaar. Ik pakte een trommel en volgde zijn ritme. Werd hij rustiger, dan speelde ik rustig mee. Ging hij chaotisch spelen, dan speelde ik ook chaotisch. Op een gegeven moment keek hij op en speelden we samen. Zo creëer je contact.”

Door de muziektherapie ontdekte het kind hoe hij van hoge energie naar rust kon bewegen. Tony: “Niet doordat iemand het zei, maar doordat hij het voelde en meemaakte.”

Improvisatie biedt ruimte om te zijn wie je bent

Tony werkt vooral met improvisatie. Niet volgens vaste regels, maar door te reageren op wat er in het moment gebeurt. “Voor mij is muziek niet: ‘zo hoort het’. Kinderen laten horen wat muziek voor hen is. Ik sluit daarbij aan en pas mijn eigen ideeën daar weer op toe.” Die houding vraagt om oprechtheid. Tony: “Als een kind echt zijn best doet om geluid te maken, neem ik dat serieus. Elke klank betekent iets.”

Zo helpt muziektherapie bijvoorbeeld kinderen die moeite hebben met lichaamservaring of concentratie. Bij Milou ziet Tony dat muziek haar alert maakt. “Geluid helpt haar voelen dat ze bestaat en in verbinding kan blijven”, vertelt hij. “Daarom pas ik vaak BIM toe in onze sessies. Haar alertheid groeit en dit werkt nog langer door. In groepsessies later in de week zie je dat ze daardoor zich beter kan laten horen.”

Samenwerking met collega’s en ouders

Een belangrijk deel van Tony’s werk is het doorgeven van wat hij ziet. “Muziek laat vaak dingen zien die in woorden niet zichtbaar worden. Mijn observaties deel ik daarom met collega’s en verwanten. Zo begrijpen zij het kind ook beter en kunnen zij ook weer daarop aan sluiten.”

“Veel mensen zeggen tegen mij: “Maar ik ben niet muzikaal”, vertelt Tony. “Maar eigenlijk is iedereen muzikaal. Muziek zit in elke cultuur, in tradities. Meeklappen, muziek herkennen, fluiten of emoties voelen door muziek is allemaal onderdeel van muzikaal zijn.”

Wil je zelf muziek laagdrempelig inzetten?

• Laat een kind kiezen: trommelen, tikken op een tafel, ratelen met een shaker: alles is goed.
• Speel en stop: een simpele, leuke manier om contact te maken.
• Gebruik liedjes voor structuur: een liedje om te starten, om op te ruimen, om af te sluiten.
• Luister samen: vraag “Hoe vind jij dit klinken?” en sluit aan bij de ander.

Het belangrijkste: gewoon doen. Want muziek brengt altijd iets in beweging”, eindigt Tony zijn verhaal.